ناگفته ها

مواقع زیادی وجود داره که دل رو روده ی آدم از دهنش می ریزه بیرون. مثلا ممکنه که برید زیر کامیون له بشید و مثلا کامیون از رو شکمتون رد میشه و اینجوری چون از نظر مکانیکی کم اصطکاک ترین مسیر برای خروج دل رو روده و محتویاتش از کالبد تن ! همون دهنه !

یه مثال دیگش هم اینه که با دوستت بخوای یه تمرین  حل کنی ولی اینقدر استاد رو مسخره کنین که از خنده روده ( کوچیک یا بزرگش با شما !!) بیاد تو حلقتون !!!

نوع سوم که من این سه شبانه روز گرفتارش شدم سرفه کردنه !!! از بس سرفه کردم دیشب و پریشب و پس پریشب  همچین احساس می کردم که مثل یه کمپرسور سیلندر پیستونی دارم هوا رو پمپ می کنم بیرون!

دیشب هم که برای بار دوم رفتم بیمارستان ۲ تا آمپول دیگه هم نصیبم شد بعلاوه یه مشت آدم بدبخت و بیچاره و می شه گفت تقریبا بدریخت ( از چشمای من نگاه کنین که خودم رو ننبینین جزو اینا ! ) رو مشاهده کردم و همچنین صحنه ی استفراغ یه بچه رو کف بیمارستان که ماکارونی هم خورده بود بیچاره ولی ماکارونیش بوی ... می داد!!!

ولی خوشبختانه قابل استحصال بود و با همون روش قبلی درستش کردم و خوردیم.

چه بی مزه !!!!

دیشب ساعت ۵/۳ شب مورد حمله تعدادی از بچه ها واقع شدیم! نامردا به یخچال رحم نکردن و تخم مرغامون رو خوردن. وقتی هم که بهشون اعتراض کردیم بوسیله ی پیاز مورد هدف قرار گرفتیم.

البته بزوی انتقام می گیریم.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ ن۱ : برای اولین بار در طول چند سال اخیر ٬ واژه ی " تو " تداعی گر فرد خاصی برام نیست!! خوبه نه ؟

وقتی که همه در خواب بودند.

 انگار آن موقع آدم دوست دارد بخوابد . بهترین خوابی که تا کنون داشته است .و او نیز چنین کرد!

با اینکه خودش رفت ولی هر چه که گفت ماند!

امشب او خوابیده و همه مردم نیز خوابیده اند! و فردا سالگرد قیصر امین پور است.

سلام

برعکس همیشه که سر درگم بودم٬ اتفاقا این بار خیلی خوب تکلیف خودم رو می دونم.

می دونم که بیشتر از اونی که فکر می کردم مشغول کارا و فکرای احمقانه هستم!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

در میان شما هستند کسانی که براي گریز از تنهایی و بیقراري و یکنواختی ، به زیاده گویی و یاوه سرایی روي آورند ، زیرا سکوت تنهایی تصویر روشنی از ذات عریانشان را در برابر چشمانشان می گشاید که با دیدن آن رعشه می گیرند و به گریز پناه می برند .